11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli ve 2018/438 Esas, 2018/864 Karar sayılı kararı ile, sanığın güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 27.11.2020 tarihli ve 2019/534 Esas, 2020/1896 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde sanığın güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 62/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis ve 80,00 TL. adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık müdafii, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığını ve katılanın zararının giderildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

2.Katılanın zararının kovuşturma aşamasında ancak hükümden önce 23.09.2019 tarihinde giderildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği göz ardı edilerek sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.