12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 51/1-3-7-8, 53/6 maddeleri gereğince hükmedilen 6 ay hapis cezasının, 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/9782 Esas, 2021/1885 Karar sayılı ilâmıyla, hükmedilen ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı şekilde az olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 51/1-3-7-8, 53/6 maddeleri gereğince hükmedilen 8 ay hapis cezasının, 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı 89/1 maddesi gereğince hüküm kurulması ve basit yargılama hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma, ret kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği, erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteği, takdiri indirim, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve basit yargılama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, aracının sol ön tampon ve çamurluk kısımlarıyla, önünde aynı istikamette seyreden katılan sürücü ... idaresindeki motosikletin arka kısmından çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece tam kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

1.)Katılan ...'ın bozma sonrası yapılan yargılamada, 08.07.2021 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçtiği, huzurda bulunan sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul edeceğini beyan ettiği gözetildiğinde sanığın yalnızca bir kişinin yaralanmasından sorumlu tutulacağının anlaşılması karşısında eylemine uyan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken,

TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2.)Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ... ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi; Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.