Hukuk Genel Kurulu

Hukuk Genel Kurulu         2013/1506 E.  ,  2015/883 K.MEZAR TADİLATI SIRASINDA BİTİŞİK MEZARA ZARAR VERME

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, davalı tarafından eşinin mezarına zarar verildiğini, maddi hasar oluştuğunu, bu durumdan manevi yönden de üzüntü duyduğunu ileri sürerek 8.000,00 YTL maddi 15.000,00 YTL manevi olmak üzere toplam 23.000,00 YTL’nin ödenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iddiaların iftira olduğunu, davalının zarar vermediğini tazminat miktarının da fazla olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, davacının eşine ait mezarı, hemen kenarında bulunan mezarlığının kenar duvarlarının inşaatı sırasında hasara uğrattığı, bu nedenle inşaat bilirkişisinin verdiği rapor doğrultusunda oluşan maddi zarara göre maddi tazminat isteminin kısmen kabulünün gerektiği; davalının eyleminin davacı yönünden ölen eşinin mezarı olması ve öleninin hatırasına kendi aile mezarlığı kenar duvarlarının inşaatı sırasında gerekli özeni göstermeden dinlenen tanık anlatımları ile de bilinçli olabilecek şekilde zarar vererek davacının bu şekilde ölülerinin manevi hatırasına saldırı niteliğinde eyleminin oluştuğu, davalının eyleminde her ne kadar davacı eşinin mezarının manevi olarak yakınlarına oluşturduğu tepki ve manevi duyguyu da gözetmeden kendi tarafındaki inşaat sırasında özeni göstermeyerek hasar oluşturmuş ise de, bu kişiye yönelik özel bir amaçla hasar verdiğine ilişkin bir kanıt da bulunmamakla eylemin niteliği ve bu yönüyle ağırlığı ile davacı tarafta oluşturduğu manevi tazminat miktarında takdiren belli oranda indirim yapılması gerektiği gerekçesi ile 270,00.-TL maddi ve 10.000,00.-TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece; tarafların sosyo-ekonomik durumları, genel ekonomik durum ve davalının manevi tazminata esas olan eyleminin gerekçelendirilen nitelikleri her ne kadar kasti olarak bir zarar verme olmadığı kabul edilmiş ise de, komşu durumdaki yapıya zarar vermeme konusunda göstermesi gereken özen ve dikkati göstermediği gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir. Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının somut olayın gerçekleşme biçimine göre fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle zararın mezar inşaatı sırasında gerekli özenin gösterilmemesinden kaynaklandığı, kasıtlı olarak mezarlık ve mevtaya yönelik saldırı niteliğinde bir eylemde bulunulduğunun kanıtlanamadığı anlaşıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu kanaatine varılmıştır. Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyeler tarafından mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının yerinde olduğu görüşü savunulmuşsa da, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından yukarda açıklanan gerekçelerle benimsenmemiştir. Açıklanan nedenlerle Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 04.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.