2. Ceza Dairesi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2022/2045 Esas, 2023/1767 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 02.10.2023 tarihli istinaf başvurusunun esastan ret kararının sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafi Av. ...'a tebliğ edildiği, sanık müdafi tarafından temyiz yoluna başvurulmaması nedeniyle 09.11.2023 tarihinde bu kararın kesinleştiği, sanığın ilk dilekçe tarihi olan 07.12.2023 tarihinin öğrenme üzerine temyiz tarihi olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan inceleme neticesinde;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde 07.12.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun'un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1.maddesi uyarınca Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.