4. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçlu şirket hakkında yapılan takibin sonuçsuz kaldığını, dava konusu taşınmazı 23.05.2013 tarihinde davalı ...'e devrettiğini belirterek, tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2027 tarihli ve 2014/412 Esas 2017/458 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2018/185 Esas 2018/742 Karar sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesinin esasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2018/4339 Esas ,2020/8223 Karar sayılı ilâmı ile;"..Somut olayda, davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemiştir.

Dava koşulları yönünden dosya incelendiğinde, davacının alacağının Uşak 1. İcra Müdürlüğünün 2014/353 ve 354 sayılı takip dosyasındaki 02.09.2013, 24.10.2013 ve 14.11.2013 tarihli çeklere dayandığı, borçlu hakkındaki takiplerin kesinleştiği, alacağın gerçek olduğu, 26.03.2015 tarihli aciz belgesi ile 19.02.2014 ve 30.04.2015 tarihli haciz tutunağının İİK’nun 105.maddesi kapsamında aciz belgesi nitelğinde olduğu ve davanın İİK 284. maddesinde öngörülen 5 yıllık hakdüşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu tasarruf 23.05.2013 tarihinde gerçekleşmiş olup, dava dayanağı çek tarihleri 02.09.2013, 24.10.2013 ve 14.11.2013 olarak tasarruf tarihinden sonraki tarihleri taşımaktadır. Ticari hayatta çek vadeli ödeme aracı olarak kullanılmakta olduğundan borcun önceden doğduğunun alacaklı tarafından ispatlanması gerekmektedir.

Davacı alacaklı, çeklerin borçlu şirketi verilen 25.10.2007 tarihli kredinin teminatı olarak verildiğini ileri sürmüş ve buna ilişkin belgelerini sunmuştur.Sunulan belgelerden borçluun davacı bankadan 25.10.2007 tarihinde 1.000,000,00 TL'lik kredi kullandığı, bunun karşlığında 25.10.2007 tanzim 28.08.2014 vade tarihli 1.000,000,00 TL'lik bono verdiği görülmüştür. Takip dayanağı çekler ile ilgili bir açıklık olmadığı gibi, 2014/354 sayılı takip dosyasındaki çeklerden, çekin ilk olarak . ...Ltd. Şti tarafından ... ...Ltd. Şti. adına düzenlendiği onunda .….Ltd. Şti. ciro ettiği, o da yeniden ...’a ciro ettiği ve sonrasında davacı banka tarafından tahsile konulduğu, 2014/353 sayıl takip dosyasında ise takip dayanağı çeke rastlanılmamış olmakla birlikte borçluların . ...Ltd. Şti. . ...Ltd. Şti. ve .….Ltd. Şti. tahsile davacı bankanın koyduğu görülmüştür. Bu silisilede borç kaynağı çeklerin bankaya teminat olarak değil tahsil amacı ile verildiği anlaşılmaktadır. Dolayısı ile borcun 25.10.2007 tarihinde doğduğunun kabulü mümkün değildir.

Mahkemece, takip dayanağı çeklerin bankaya veriliş amacı üzerinde durularak borcun 23.05.2013 tarihinden önce doğup doğmadığının araştırlması, bunun için borçlu ile ilk keşideci ...Ltd. Şti.'nin gerekirse diğer cirantaların ticare defterlerinin bilirkişi aracılığı ile incelemesi yapılarak borcun 23.05.2013 tarihinden önce doğduğunun tesbiti halinde şimdiki gibi davanın kabulüne aksi durumda ön koşul yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır..." gerekçesi ile kararın bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2023 tarih ve 2021/85 Esas, 2023/55 Karar sayılı kararı ile, bozma ilamına uyarak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu kararda davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 05.12.2023 tarih 2023/7560 Esas, 2023/13081 Karar sayılı ilamı ile davacının borcun tasarruf tarihinden önce doğduğunu ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozmadan sonra İlk Derece Mahkemesinin yukarında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın ön koşul yokluğundan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğini, belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığından, davacı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.03.2025 tarihinden oy birliğiyle karar verilmiştir.