2. Ceza Dairesi
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, diğer iki sanık ile birlikte gece sayılan saat 01.00-2.45 sıralarında müştekinin kilitli vaziyette park ettiği aracının kapısını tornavida ile kanırtıp açarak düz kontak yapmak suretiyle çaldıktan sonra yolda seyir halinde iken kuşku üzerine devriye görevini yapan polisler tarafından yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar kesinleşen kararda 765 sayılı TCK'nın 494/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de; eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçlarını oluşturduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesinin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun 5237 ve 765 sayılı TCK'na göre hesaplanan 15 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Tam metni görüntülemek için kayıt olun
Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın