Danıştay 9. Daire Başkanlığı

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/4792 E.  ,  2024/4145 K. "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y

2.(DAVACI) ... İşletmeleri Türk A.Ş.

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ:

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ortaklara borç olarak verilen tutarlardan faiz hesaplanmadığı ve kasa hesabında ihtiyacından fazla bulunan tutarları faiz hesaplanmaksızın şirket ortaklarına kullandırmak suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Haziran - 2017/Mayıs özel hesap dönemi için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:......, K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, özel usulsüzlük cezası kesilmesinin ön şartı olan unsurların uyuşmazlık konusu olayda bir arada gerçekleştiğinin ortaya konulamadığı görüldüğünden davacı şirket adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı şirketin 2016 yılı için 6736 sayılı Kanun'un 6/3. maddesinden yararlanarak işletme kayıtlarının düzeltildiği anlaşıldığından 2016/Ocak-Aralık dönemi için tarhiyat yapılamayacağı, 01/01/2017-31/052017 tarihleri arası dönem ilişkin olarak; ihtiyaç fazlası kabul edilen nakit paranın ilişkili kişilere ödünç olarak verildiği yolunda herhangi bir somut tespitin bulunmadığı ancak şirket ortaklarına verilen borç karşılığında faiz geliri hesaplanarak yasal defterlere kaydedilmediğinin görüldüğü bu nedenle T.C. Merkez Bankası reeskont faizi uygulanmak suretiyle adatlandırılarak davacı şirket adına 01/01/2017-31/05/2017 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanan 1.023-TL matrah farkı üzerinden tarh edilen kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasına esas alınan 2015/Haziran-Ağustos dönemi geçici verginin 02/06/2016 tarihinde kesinleştiği ve tekerrür uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, özel usulsüzlük cezasının, tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin 01/06/2016 - 31/12/2016 arası döneme tekabül eden ve 263.663,17-TL matrah farkı üzerinden hesaplanan kısmı ile 01/01/2017 - 31/05/2017 arası dönem için 119.360,51-TL matrah farkı üzerinden hesaplanan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasına esas cezanın 305,00-TL olduğu ve ortaklara verilen borç için fatura düzenlenmediğinin görüldüğü gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının 305,00-TL'yi aşan kısmı yönünden kabulüne, söz konusu kısım yönünden Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne, davacının istinaf başvurusunun diğer kısımlar yönünden reddine; davalı istinaf başvurusunun ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının 01/01/2017-31/05/2017 tarihleri arasında ortaklara verilen borçlar için fatura düzenlenmemesinden kaynaklanan kısmı yönünden kabulüne, bu kısım yönünden Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: Yapılandırma kanunlarından yararlanılarak işletme hesaplarının düzeltildiği, davalı idarece özel usulsüzlük kesilebilmesi için tüm şartların oluştuğunun ortaya konulamadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile kasa hesabında bulunan kaynağın kurum ortaklarına kullandırılmasına rağmen herhangi bir faiz geliri hesaplanmadığı ve ortaklardan alacaklarına herhangi bir faiz hesaplanmadığının tespit edildiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Tarafların savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; Tarafların temyiz isteminin reddine, ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:......, K:... sayılı kararının ONANMASINA,

Temyiz isteminde bulunan davacıdan aleyhe onanan kısım üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...

Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.