Danıştay 7. Daire Başkanlığı

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/1554 E.  ,  2024/1557 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ... İnşaat ve Turizm Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi

2.(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı

(... Müdürlüğü)

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2008 yılının Temmuz, Ağustos, Ekim, Kasım dönemlerine ilişkin özel tüketim vergileri ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının ve aynı yıl Ocak dönemine ait damga vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, mahkemece verilen ara kararına istinaden sunulan bilgi ve belgeler ile davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden, ... adlı kuru yük gemisine ait 01/01/2008 ila 26/11/2008 tarihleri arasındaki gemi hareket kayıt jurnal defterinin idareye ibraz edilmediğinden kaydi envanter çalışmasının yapılamadığı, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı'ndan yapılan sorgulama sonucunda davacının 2008 yılı yakıt alım defterlerinde yer alan alımların Denizcilik Müsteşarlığı tarafından yayımlanan bilgilerle uyumlu olduğu, ... adlı geminin faaliyette bulunduğunu ispata yarayacak liman başkanlıkları giriş-çıkış kayıtlarının, bu hareketlere dair şayet varsa düzenlenmiş faturalar ile buna ilişkin bilgi ve belgelerin mahkemelerince istenilmesine rağmen özel tüketim vergisi ödenmeksizin alınan yakıtla yük taşımacılığı yaptığına dair ispat yükü kendisinde bulunan davacı tarafından ibraz edilmediği anlaşılmış olup, bu durumda, vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, diğer yandan, 01/07/2003 tarih ve 2003/5868 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’na istinaden davacı tarafından düzenlenerek davalı idareye verilen özel tüketim vergisi indirilmiş yakıt talep formu ve taahhütnamesi başlıklı kağıdın üzerinde günlük ve yıllık azami yakıt miktarları ile bu yakıtların katma değer vergisi hariç toplam bedellerinin gösterildiği, bu uygulama kapsamında alınacak olan yakıtın ne şekilde kullanılacağı, konuyla ilgili olarak getirilen düzenlemelere uygun hareket edileceğinin belirtilmiş olmasının yürürlükteki mevzuatla düzenlenmiş bulunan hukuki ve fiili durumların hatırlatılmasını ifade ettiği ve herhangi bir taahhüt içermediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre idarece tesis edilecek işlemlerin ilgililerin taahhütlerine bağlı olmadığı, her ne kadar içerisinde “taahhüt” kelimesi geçse de, davacı tarafından yapılan bildirimin taahhütname nitelinde olmadığı, ispat ve belli etme gücünün varlığının bulunduğundan da söz edilemeyeceği, olayda, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 1. maddesi anlamında vergiye tabi bir kağıt bulunmadığından dava konusu vergi ziyaı cezalı damga vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı damga vergisi tarhiyatının iptaline, vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatları yönünden ise, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :

Davacı tarafından, yakıt alım defterlerinin Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı kayıtları ile uyumlu olduğu, kayıt dışı, usulsüz veya yıllık azami miktarı aşan bir yakıt alımının bulunmadığı, gemi hareket kayıt jurnal defterinin ibraz edilmemesinin vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatına dayanak teşkil etmeyeceği, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği, vergi tekniği ve inceleme raporunun tebliğ edilmediği; davalı idarece, davacı tarafından düzenlenerek idareye sunulan özel tüketim vergisi indirilmiş yakıt talep formu ve taahhütnamesi nedeniyle yapılan vergi ziyaı cezalı damga vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Hüküm veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz istemlerinin reddine,

2.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,

3.Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,

4.Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,

5.2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/03/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.