1. Ceza Dairesi

Katılan sanık ... müdafii, temyiz dilekçelerinde her ne kadar katılan sıfatı ile temyiz isteminde bulunmuş ise de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/1044 Esas, 2022/2206 Karar sayılı kararına konu İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.12.2019 tarihli ve 2018/646 Esas, 2019/769 Karar sayılı kararı ile ... ve ...hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan karar inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık müdafiinin 10.04.2025 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.03.2025 tarihli ve 2025/819 Esas, 2025/395 Karar sayılı ek kararını da temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin 06.03.2025 tarihli ek karara ilişkin temyiz istemi yönünden; sanık müdafiine 15.03.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen ek karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.04.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilâmı üzerine verilen İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2024 tarihli ve 2023/204 Esas, 2024/482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/819 Esas, 2025/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

Olaydan iki gün önce temyiz dışı şikayetçi ...'in sanığı yaraladığı, sanık ile ... arasında bu nedenle husumet olduğu, suç tarihinde sanığın olaydan sonra ele geçirilemeyen 7.65 mm çaplı tabancayı yanına alarak ... ile eşi şikayetçi ...'in ikametine temyiz dışı sanık ... ile giderek ...'nin arkasında beklediği, ...'in kapıyı açması üzerine ... ile ...'in selamlaştıkları, ...'in de ...'in yanına geldiği, bu sırada ...'in sanığı fark etmesi üzerine kapıyı kapatmaya çalıştığı, sanığın ise kapıyı iterek açmaya çalıştığı, ...'nin kolunun kapı arasında sıkıştığı, sanığın ise bu boşluktan içeri doğru 3 el ateş ettiği, kurşunlardan birinin ...'e isabet ettiği, ...'in ise isabet almadığı, ...'in ateşli silah yaralanması nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, akabinde sanık ile ...'nin olay yerinden ayrıldıkları anlaşılan olayda;

Sanığın hareketli ortamda hedef gözetme imkanının ve şikayetçi ... ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi ve şikayetçi ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu, bu itibarla sanığın katılan ...'e karşı eyleminde suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz sebebi ile sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanık Müdafiinin 06.03.2025 Tarihli Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiine 15.03.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen ek karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.04.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Verilen Hükme İlişkin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükme İlişkin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/819 Esas, 2025/395 Karar sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca ileri sürülen suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2025 tarihinde karar verildi.