Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle, öncelikle Dava konusu aracın ticari işletmeyle ilgili olması sebebiyle, TTK'nun 4, 5. maddeleri gereğince Ticaret Mahkemeleri görevli olduğunu belirterek görev itirazında bulunduklarını, davaya konu aracın arızasının aracın aküsü olmakla, bu husus tespit edilmiş ve garanti kapsamında orijinal akünün temini sağlanarak, aracın kusursuz bir durumda, teslime hazır hale getirilmesinin davacı tarafça kabul görmediğini, dava konusu olaya bu bağlamda bakılacak olursa, davacının aracındaki akünün garanti kapsamında ücretsiz olarak orijinali ile değişimi sağlanmış olduğundan, araçtan yararlanılmasını engelleyen veya güçleştiren herhangi bir kusur veya ayıbın söz konusu olmadığını, yerleşik Yargıtay içtihatları ile sabit olduğu üzere, dava konusu araçta iddia olunan ayıpların, ürünün değerini düşürüp düşürmediğine, ya da tüketicinin üründen yararlanıp yararlanmadığına bakılmasının gerektiği, basit onarımla giderilen ayıpların ürünün değiştirilmesini gerektirmeyeceği, davacı talebinin hak-nesafet kurallarına ve hakkaniyet ilkesine aykırılık, hak ve menfaat dengesinde orantısızlık teşkil ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İhbar olunan cevap dilekçesinde özetle, görev itirazında bulunduklarını davacının şirket olduğu, davalının da ayrı bir tüzel kişiliğini bulunduğunu bu nedenle görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için aracın ayıplı olduğu düşünülse dahi, Kanun Koyucunun ticari hayatın pratikliğini gözeterek tacirlere ayıp ihbarı için kısa süreler tanıdığını, bu ihbar sürelerinin açık ayıpta aracın tesliminden sonra iki gün, gizli ayıpta ise aracın tesliminden sonra sekiz gün olduğunu, davacının ise yasal yükümlülüklerine aykırı davranarak kendisine tanınan yasal süre içerisinde müvekkili şirkete veya davalıya herhangi bir bildirimde bulunmadığını, dava konusu araçta, davacı yanın taleplerinin kabulünün mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.