2. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talepleri üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi çıkarılarak neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'in temyiz isteminin; suçunu başından beri samimi şekilde ikrar ettiğine, malın değerinin azlığı ve zor durumda kalmasından dolayı suçu işlemiş olması dikkate alınıp hakkında etkin pişmanlıkla birlikte lehe tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın olayın aydınlanması ve şikâyetçinin zararının giderilmesi için üstüne düşen tüm sorumlulukları yerine getirmeye çalıştığına, bunun için mahkemeden süre talep etmesine karşın kendisine süre tanınmadığına, sanık lehine TCK'nın 168/2. maddesi uygulanmasına karşın, sanığın sabıkalı oluşu, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri vs hususları nazara alınarak TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklinde hak ve nesafet ölçüleriyle bağdaşmayacak şekilde karar verildiğine, sanık hakkında herhangi bir sosyal araştırma yapmadan hüküm kurulduğuna, mahkemeye son derece saygılı davranmasına karşın hakimin takdir yetkisini hak ve nesafet çerçevesinde kullanmayıp takdiri indirim hükümlerini uygulamadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.