4. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Aynı Kanun’un 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21. maddesinin 1. fıkrasında muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21. maddenin 2. fıkrasında ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Mahkemece aleyhine tazminata hükmedilen davalı ...’a yapılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin tebliğinin, yukarıda açıklanan tebligat aşamaları izlenmeksizin doğrudan mernis şerhli olarak Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 2. fıkrasına göre yapılması usule aykırıdır. Şu durumda; adı geçen davalıya gerekçeli kararın ve temyiz dilekçelerinin öncelikle bilinen adresine tebliğe çıkartılması, bu tebligatın yapılamaması halinde "mernis adresi" şerhi verilerek tebligat çıkartılması ve yasal temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.