2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın ifadesinde ve duruşma esnasındaki savunmasında mahkemeye yardımcı olarak yargılama faaliyetinin hızlı bir şekilde ilerlemesini sağlamış olduğu, bu durumun ilk derece mahkemesince göz önüne alınarak cezada gerekli indirimlerin yapılmadığı, öte yandan sanık hakkında ceza verilirken alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden ceza verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, sanık hakkında ilk derece mahkemesinin olumsuz kanaatle TCK'nun 51. maddesinin uygulamamasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;