I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından beraat kararları verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşma açılıp, İlk Derece Mahkemesinin beraat kararları kaldırılarak sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 62... /1-a. maddeleri uyarınca sonuç olarak 3.000,00 TL; mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d. maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, mala zarar verme suçu bakımından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a. maddesi uyarınca, "hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi Kararları" kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, olay tarihinde çalıştığı iş nedeniyle bahsi geçen delillerin elde edilmiş olabileceğinin dikkate alınmadığına, atılı suçu işlemediğine, aleyhine tanık beyanı, kamera kaydı gibi somut deliller bulunmadığı hâlde hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.