Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli 2022/5 53... /971 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/2235 Esas, 2023/801 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanığın üzerine atılı işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Katılan Orman İdaresi vekilinin temyiz sebebi;

sanığın atılı eylemi nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre, işgal ve faydalanma suçunun temadi eden suçlardan olması, 21 m²'lik prefabrik konteynır, 48,76 m² lik balkon ve 3,45 m² lik wc binasının Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/211 Esas sayılı doyasına konu iddianame tarihinden önce yani hukuki kesintinin gerçekleşmesinden önce yapılması, sanığın iddianame tarihinden sonraki eylemi bu yapıları yıkmaktan ibaret olup bu eylemi de işgal ve faydalanma amacıyla gerçekleştirmediği şeklindeki gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Orman İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2025 tarihinde karar verildi.