İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/1379 Esas, 2022/3141 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Sanık ...'ın temyiz dilekçesinin kapsamının hırsızlık suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede: I) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçuna yönelik hükümlerin temyiz incelemesinde

İddianame anlatımında sanıkların çalmaya teşebbüs ettikleri kamyonetin kontak kısmına zarar verilmesi eylemine ilişkin olarak mala zarar verme suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, zarar verilen eşyanın bizzat çalınmak istenen eşya oluşu, bu nedenle suçun konusu ile zarar verilen eşyanın aynı olması ve bu durumda suçun eşyanın aynına karşı işlenmesi ile korunan hukukî yararın da tek olması nedeniyle anılan hususta 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçuna yönelik hükümlerin temyiz incelemesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz talebinin, söz konusu yere hırsızlık amaçlı gitmedikleri, herhangi bir şey çalmadıklarına yönelik olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin sanığın samimi bir şekilde olay ile ilgili tüm yaşananları doğru bir şekilde anlattığı, kamera incelemesi yapılması hâlinde sanığın depoya geliş saatinin tam olarak tespit edilebileceği, böylece yakalandıkları zaman ile depoya geldikleri zaman arasındaki farktan içeride iddia edilen olayları yapıp yapmadıklarının net olarak belirleneceği, hırsızlık suçu açısından kastın yokluğu, mala zarar verme suçu açısından depodaki kapıya yönelik bir dava açılmamış olması dikkate alınarak müvekkilin beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve sanık ... müdafiinin temyiz talebinin sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin somut delillerle sabit olmadığı, bu hali ile şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözardı edildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği, alt sınırdan uzaklaşılmış ve yine kesin delil olmaksızın artırım yoluna gidilmiş olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında tekerürre esas alınan ilamdaki mahkûmiyetin 6 yıl 6 ay 3 gün olmasına rağmen 5 ay hapis cezası olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafileri ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.