Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli ve 2019/80 Esas, 2021/455 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereği beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Katılanlar vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılama neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/1864 Esas, 2023/2035 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekillerinin Temyiz İstemi

Ceza yargılamasında vekil olarak görev yapmak için noterlikçe düzenlenmiş bir vekaletname olması şartı aranmadığına, sanığın da katılanlar vekili olarak dava ve duruşmaları takip ettiğine, müşteki ... ve sanık avukat arasında vekalet ilişkisinin işbu dava konusu olan dosya ve duruşma tutanaklarıyla sabit olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Avukat olan sanığın vekillik sıfatı devam ettiği halde katılanlar aleyhine sonuçlanan dava konusu mahkeme kararına karşı süresinde istinaf kanun yoluna başvurmayarak kararın kesinleşmesine neden olmak suretiyle katılanların mağduriyetine sebebiyet verdiğine, böylelikle sanığın görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine, İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünde usul veya esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığından bahisle verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılanlar vekilleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.11.2025 tarihinde karar verildi.