Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında hüküm kurulurken teşebbüs nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin, eylemin gece işlenmesine ilişkin aynı Kanun'un 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması ve aynı Kanun'un 142/2-d, 143, 35... . maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün yerine yazılı şekilde hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

2.Sanığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezasının 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası olduğu ve infazın bu ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın hırsızlık suçu için 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanığın 3 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326-son amir hükmü uyarınca kazanılmış hak ilkesi gözetilerek sanığın önceki yargılamada olduğu gibi neticeten 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlelerinin çıkarılarak yerlerine " Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hırsızlık suçu için hakkında hükmolunan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasının 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.