Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğundan verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, en son bilinen adresine 01.02.2025 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de, haber verilen komşunun adının mazbatada gösterilmemesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı TCK'nin 157/1 ve 204/1 maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e hükmü gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, dolandırıcılık suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nin 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri gereği uzlaştırma süresince zamanaşımının durduğu da dikkate alındığında, bozma öncesi yapılan yargılamada zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 5237 sayılı TCK’nın 67/2-d maddesi uyarınca 26.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme konusu karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereği gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

07.01.2026 tarihinde karar verildi.