İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''şikayetçinin zararının giderilmesine rağmen sanık hakkında ceza tayin edilirken bu hususun dikkate alınmadığına, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların eksik ve hatalı inceleme sonucu verildiğine, çalınan eşyanın bir müddet sonra şikâyetçiye iade edilmesi ve şikâyetçinin zararının giderilmesi dikkate alınarak TCK'nın 146. maddesi gereğince cezada indirim yoluna gidilmesi gerektiğine, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2020 tarihli ve 2019/74 E., 2020/187 K. sayılı içtihadında da değinildiği üzere; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinin yanı sıra nitelikli hal olarak kabul edilen aynı Kanun’un 143. maddesinin de uygulanmasının talep edilmesi ve bu itibarla talep edilen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın zorunlu olarak atanan müdafiinin aynı Kanun'un 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı 28.10.2021 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla sanık müdafiinin yokluğunda esas hakkında karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.