Yapılan ön incelemede sanık hakkında;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,

Hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi özetle; hakkında şikayet bulunmadığı halde verilen cezanın ağır olduğuna, suç işleme kastının bulunmadığına,

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin sadece görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu halde ayrıca hakaret suçundan mahkûmiyetine karar verildiğine, mağdurların iddiası dışında delil olmadığına, olay yerinde bulunanlar dinlenilmeden karar verilmesinin savunma hakkını kısıtladığına, takdiri indirim uygulanmamasının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yasaya ve usule aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine,İlişkindir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe kısmında hakaret ve görev yaptırmamak için direnme suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 43/2-1 maddesi uygulanırken 1/4 oranında artırım yapıldığının belirtilmesi ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde bahse konu madde uyarınca 1/4 oranında artırım yapılmış olmasına karşın, hakaret suçundan kurulan hükümde 1/2 oranında artırım yapılarak çelişki yaratılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286.

maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve vasisinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve vasisinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği "5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin tatbikine dair hüküm fıkrasından '1/2 oranında' ve '1 YIL 9 AY HAPİS CEZASI' ibareleri çıkartılıp yerlerine '1/4 oranında' ve '1 YIL 5 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI' ibarelerinin eklenmesi" suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.02.2026 tarihinde karar verildi.