Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde " Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanın beyanlarında kamera kayıtlarından bahsettiği, ancak bu kayıtlar ilk derece mahkemesince incelenmeksizin eksik inceleme ile delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düştüğüne, şüpheye dayalı olarak cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozularak beraatine karar verilmesine, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının dosya kapsamındaki delil durumu ile bağdaşmadığına, sanığın suç mahalliyle doğrudan ilişkisini ortaya koyan bir görüntü kaydı, parmak izi, DNA izi veya teknik izin olmadığına, sanığın evin içine girip hırsızlık fiilini gerçekleştirdiğine yönelik herhangi bir görgü tanığı bulunmadığına, sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında açık net ve tutarlı bir şekilde beyanda bulunduğuna, ancak Mahkemenin bu savunmaları gerekçeli bir şekilde değerlendirmediğine ve hükme esas almadığına,

İlk derece mahkemesi kararında suçun maddi ve manevi unsurlarına ilişkin herhangi bir ayrıntılı tartışma yapılmadığına, delillerin ne surette değerlendirildiği ve müvekkilin hangi sebeple suçlu bulunduğunun açıklanmadığına, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraatine karar verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi, ilk kararda belirtilen yargılama giderinin 20,00 TL'den az olması ve bozmanın lehe olması sebebiyle tüm yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenerek karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.