Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamında yer alan 02.12.2019 tarihli yakalama ve gözaltına alma tutanağından anlaşılacağı üzere henüz hakkında yakalama işlemi yapılmadan gönüllü olarak kendiliğinden teslim olduğu anlaşılan sanığın etkin pişmanlık kapsamında beyanlarda bulunduğu ve hükümden sonra verdiği 29.12.2025 tarihli dilekçesi ile etkin pişmanlık kapsamında ek ifade vermek isteyen sanığın, yeniden ayrıntılı olarak beyanının tespit edilmesi ile, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığı" hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı sair yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.