Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine ve katılan mağdurenin doğum tarihinin 14.08.2000 tarihi olarak düzeltilmesi ile nüfus kaydına bu şekilde tashihen tecsiline dair verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında atılı suçtan kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düştüğü gerekçesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30/3. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/3-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin nüfus kaydı ile uyumlu bir şekilde suç tarihinde on beş yaşından küçük olduğuna, sanığın katılan mağdurenin yaşını bildiğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle tüm dosya kapsamına göre sanığın katılan mağdurenin yaşını bildiğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2.

maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, Mahkemece gerçekleştirilen yargılama sırasında usulüne uygun şekilde yapılan duruşma günü tebliğine rağmen hükümden önce davaya katılmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık hakkında katılan mağdurenin yaşı hususunda kastı kaldıran hataya düştüğü gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraat hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak bulunmuştur. IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin 20.06.2018 tarihli hükmünde yer alan ''...CMK'nın 223/3-d maddesi gereğince CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA...'' ibaresinin çıkarılarak yerine “ 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2025 tarihinde karar verildi.