Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın şikâyetçilerin bulunduğu iş yerine gelerek bir bardak su istediği, içtikten sonra şikâyetçilerin üzerinde kötü enerji ve muska bulunduğunu, okunmuş suyu dedesine götürerek muskayı bozabileceğini ancak bunun için kendisine para vermeleri gerektiğini beyan ederek, şikâyetçilerden 150 TL ve 200 TL haksız menfaat elde ettiği, şikâyetçileri dini inanç ve duygularını istismar etmek suretiyle dolandırdığı iddia edilen olayda;

Sanığın şikâyetçilere yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de; sanığın şikâyetçilere hileli hareketi aynı anda yönelttiği, bu nedenle fiilinin hukuki anlamda tek bir fiilden ibaret olup, mağdur sayısının birden fazla olması nedeniyle tek bir nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulduktan sonra tayin edilecek cezaya 5237 sayılı TCK'nın 43/2 maddesi delaletiyle 43/1. maddesinin uygulanmasını gerekirken, iki ayrı nitelikli dolandırıcılık suçu olarak nitelendirilmek suretiyle hükümler kurularak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.11.2025 tarihinde karar verildi.