Yapılan ön inceleme neticesinde;sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden uygulama yapıldıktan sonra adli para cezası miktarının haksız menfaatin iki katına çıkarılması suretiyle, fazla adli para cezası tayin edilmesi,

2.Hüküm fıkrasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f- son maddesinin yerine 158/1-f maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının tamamen çıkarılması, temel cezanın belirlendiği ilk paragrafındaki hüküm fıkrasına (son) ibaresinin eklenmesi, takdiri indirime ilişkin paragrafın ikinci paragraf ,

TCK 52. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın da üçüncü paragraf olarak yazılması ve birinci paragrafındaki "5 gün" yerine "25 gün",

TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı paragraftaki "416 TL" yerine "20 gün" yerine "400,00 TL" yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanığın adli para cezası yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek, adli para cezasının ödenmemesi halinde, adli para cezasına esas alınan gün sayısının mahkemece belirlenen "5 gün" üzerinden işlem yapılması hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.