Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın dolandırıcılık suçunu oluşturan eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünde uygulanacak kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine aykırılık oluşturulması ve sanığın tek bir fiil ile birden fazla mağdurdan haksız menfaat temin ettiği gözetilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanırken 5237 sayılı yasanın 43. maddesinn ilgili fıkrasının gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının birinci bendindeki "TCK.nun 158/2 maddesi gereğince" ve ikinci bendindeki "TCK'nun 43 maddesi gereğince" ibarelerinin çıkarılarak yerine sırasıyla, ”5237 sayılı TCK’nun 158/2. maddesi delaletiyle 158/1-son maddesi uyarınca” ve "TCK 43/2 maddesi yollamasıyla TCK 43/1 maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.