Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında alındığı belirtilen iletişimin tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararının, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2013/3334 sırasında kayıtlı bulunduğu anlaşılan iletişimin tespiti dinlenilmesi ve kayda alınmasına ilişkin karara dayanılarak düzenlenen iletişim tespit çözüm tutanaklarının, düzenleyicileri tarafından imzalanmış aslı veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulundurulmadığı anlaşıldığından, söz konusu belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek dosyaya konulması, duruşmada sanığa telefon konuşmalarına ilişkin tapelerin okunup diyeceklerinin sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi,

2.Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, Tebliğname'ye uygun olarak diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.