I) Sanık ...'ün annesi ile sanık ...'ın babasının, sanıklar hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Sanık ...'ün annesi ... ile sanık ...'ın babası ... tarafından sanıklar hakkındaki hükümler temyiz edilmiş ise de; adı geçenlerin sanıklara vasi olarak atanmadığı ve temyiz tarihlerinde sanıklar hakkında herhangi bir kısıtlılık kararının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıklar adına hükümleri temyiz eden ... ile ...'ın sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümleri temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... ve müdafiinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın, UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre karar tarihinden sonra, 02.10.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca hakkında açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III) Sanıklar ... ve ...'ın haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerine gelince;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların, olay tarihinde şikâyetçinin beyanına göre toplam 105,00 TL, Değer Tespit Tutanağı'na göre toplam 115 TL olan 2 adet tüpü çalmaları şeklindeki somut olayda; suça konu eşyaların değeri dikkate alınarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.