22. Hukuk Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 22. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2014/12781
- Karar No
- 2014/15143
- Karar Tarihi
- 29.05.2014
- Dava Türü
- Hukuk
- Hukuk Alanı
- Genel Hukuk
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
22. Hukuk Dairesi 2014/12781 E. , 2014/15143 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 03/02/2014
NUMARASI : 2012/722-2014/89
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının emekli olması üzerine taraflar arasındaki iş sözleşmesinin sona erdiğini ancak bir kısım işçilik alacaklarının işveren tarafından davacı işçiye ödenmediğini beyanla iş bu alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı işçiye iş sözleşmesinden kaynaklanan tüm alacaklarının ödenmiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı Dairemizce; davacının işverene 2006- 2010 yılları arası kullanmadığı izinlerin ödenmesi amacı ile işverene yaptığı başvuruya ilişkin talebin bu yıllar dışında varsa izin alacaklarından feragat ettiği anlamını taşımadığı, davacının talebinin kapsamının açıklattırılması ve izin ile ilgili tüm belgelerin dosyaya ibrazı sağlanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği yönünden bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece ek rapor aldırılarak tüm çalışma dönemi üzerinden hesaplanan izin alacağının kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.
Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının toplam altıyüzotuz gün izin hakkı bulunduğu üçyüzyirmibeş gün izni kullandığı ve bakiye üçyüzbeş gün izin hakkı bulunduğu belirtildiği halde halde üçyüzyirmibeş gün üzerinden hesaplama yapılarak davacı lehine fazladan yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup hükmün bu sebeple ikinci kez bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
