Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar ... ve ... vekilleri tarafından yapılan istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalılara (... ve Ortakları isimli ortaklığın ortak ve yetkilerinin sorumluluğunda bulunan) ait iş yerinde sigortasız çalıştırılırken 11.04.2015 tarihinde okul inşaatında davalıların denetimi ve gözetimi altında sigortasız çalıştırıldığı sırada dış cephe kalıplarını çaktığı esnada 3. kattan düşerek feci şekilde yaralandığını, müvekkilinin ve ailesinin maddi ve manevi olarak çok büyük kayıplara uğradığını ve daha da uğrayacağını beyanla 150,00 TL maddi tazminatın, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile bu talebini artırmıştır.

Bir kısım davalılar usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir. Bir kısım davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın ve 94.462,44 TL maddi tazminatın müştereken müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalılardan ...

ve ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... ve ..... Ltd. Şti. adi ortaklığında sadece ortaklardan ...'in ortağı olduğunu, iş kazasıyla ilgisi olmadığını, kazazede işçinin taşeron işçisi olduğunu, hukuki sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın husumetten reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep ederek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... ve ........ Ltd. Şti. adi ortaklığında sadece ortaklardan ...'in ortağı olduğunu, iş kazasıyla ilgisi olmadığını, kazazede işçinin taşeron işçisi olduğunu, adi ortaklığın borçlarından ortakların sorumlu olduğunu, kendisinin hukuki sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın husumetten reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep ederek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacının davalı iş yerinde çalıştığı esnada 11.04.2015 tarihinde iş kazası geçirdiği, Mahkemece alınan kusur raporunda da davacının %5 davalı işveren ... ve ...........Ltd. Şirket adi ortaklığının %80 olmakla kusurun şahsiliği nazara alınarak ortaklardan ...'ın %40, diğer ortaklardan ... Makine'nin %40 (şirket yetkilileri ...'ın %20, ...'nun %20 ), şantiye şefi Tuncay Yıldırımın %15 kusurlu olduğunun tespit edildiği, Yargıtay 21. HD'nin 2016/17953-2018/3665 sayılı 10.04.2018 tarihli kararında” Dava konusu olay iş kazası olup, iş hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme(koruma) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. Başka bir ifadeyle işveren sıfatına sahip şirketin ortağının meydana gelen iş kazasında şahsi kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmalı, şahsi kusurunun varlığının tespit edilmesi halinde şirket ortağı olması sıfatı ile değil de kişisel kusurundan dolayı sorumlu tutulabileceği göz ardı edilmemelidir. Aksi taktirde şirketin kusurundan, ortağın sorumlu tutulamayacağı insan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur. Sonuç itibariyle, iş kazalarından kaynaklanan tazminat davalarında; iş kazasında kusuru olduğunun tespiti halinde, şirket ortağı işveren şirket yanında zarardan sorumlu olacaktır. Somut olayda; davacının, davalılardan ... ve ... Ltd. Şirketi adi ortaklığı işçisi olduğu ve adi ortaklığın tüzel kişiliği olmadığı, ortakların ayrı ayrı hak ve borçlardan sorumluluklarının bulunduğu ve dosya kapsamında hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunda, davalı ... ile ...'nun kendisine şahsi kusur izafe edilmediği halde salt şirket ortağı olması nedeniyle hükmedilen tazminatlardan sorumlu tutulması doğru değildir. Davalı ... ve ...'nun şahsi kusuru bulunmadığı anlaşılmakla husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek bu davalılar yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi yerinde değildir. Davalı ... ve vekillerinin istinaf talepleri yerindedir. .." gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında istinafa başvuran davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hakkında davanın reddine karar verilen davalıların sorumluluğunun bulunduğunu beyanla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20... . maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi.

3.Değerlendirme

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafça İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan tazminat tutarları yönünden istinaf isteminde bulunulmadığı, davalılar vekillerinin istinaf istemi üzerine bir kısım davalı yönünden davanın reddine karar verildiği gözetildiğinde reddine karar verilen tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.