İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "dosya içeriğinde sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmamasına rağmen kanaate dayanılarak ceza verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

İlk Derece Mahkemesince yapılan ilk yargılamada, sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlanması suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, anılan hüküm aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan beraatine karar verildiği, bu karara yönelik o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1-f maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasına "yapılarak 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" bendinden sonra gelecek şekilde "5237 sayılı TCK'nın 142/2-e, 62 maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Antalya Bölge Adlîye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge adlîye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.