İNCELEME KONUSU

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yasaklanmış hakların geri verilmesine dair Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2010/701 Esas, 2012/240 Karar sayılı ek kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2025 tarihli ve 2025/2852 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2025 tarihli ve KYB-2025/62259 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2025 tarihli ve KYB-2025/62259 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2 (16 kez), 168/2 (11 kez), 43/1 (4 kez), 52/2 (14 kez), 50/1-a (14 kez), 62/1 (16 kez). maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis (2 kez), 3.000,00 Türk lirası adli para (9 kez), 3.740,00 Türk lirası adli para (2 kez), 6.000,00 Türk lirası adli para(3 kez), 80,00 Türk lirası adli para (3 kez), 40,00 Türk lirası adli para (2 kez), 100,00 Türk lirası adli para (2 kez), 20,00 Türk lirası adli para (9 kez) cezaları ile cezalandırılmasına dair Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2012 tarihli ve 2010/701 esas, 2012/240 sayılı kararının, temyizi kabil mahkumiyetler yönünden Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 03/03/2016 tarihli ve 2013/30869 esas, 2016/2338 karar sayılı ilâmı ile onanarak, diğer mahkumiyetler yönünden ise temyiz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, hükümlünün memnu hakların iadesi talebinin kabulü ile memnu hakların iadesine ilişkin Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2024 tarihli ve 2010/701 esas, 2012/240 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olmasının gerekmesi karşısında, hükümlünün mahkum olduğu 3.000, Türk lirası adli para (6 kez) cezalarının 20.12.2022, 13.02.2023, 07.08.2023 tarihlerinde, 6.000, Türk lirası adli para (2 kez) cezasının 01.06.2023, 07.08.2023 tarihlerinde, 3.740, Türk lirası adli para cezasının 07.08.2023 tarihinde infaz edilerek yerine getirme fişlerinin düzenlendiği, yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği tarihte infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin henüz geçmediği gözetilmeden, talebin reddi yerine yazılı şekilde kabülüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında; "Adlî sicildeki bilgiler; a) Cezanın veya güvenlik tedbirinin infazının tamamlanması, b) Ceza mahkûmiyetini bütün sonuçlarıyla ortadan kaldıran şikayetten vazgeçme veya etkin pişmanlık, c) Ceza zamanaşımının dolması, d) Genel af, Halinde Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce silinerek, arşiv kaydına alınır. ", aynı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrasında; "Arşiv bilgileri; a) İlgilinin ölümü üzerine, b) Anayasanın 76 ncı maddesi ile Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunlarda bir hak yoksunluğuna neden olan mahkûmiyetler bakımından kaydın arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren;

1.Yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı alınması koşuluyla onbeş yıl geçmesiyle, 2. Yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı alınması koşulu aranmaksızın otuz yıl Geçmesiyle, c) Diğer mahkûmiyetler bakımından kaydın arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren beş yıl geçmesiyle, tamamen silinir" ve 13/A maddesinin birinci fıkrasında ise; "(1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir." hükümleri yer almaktadır.

2.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2012 tarihli ve 2010/701 Esas, 2012/240 Karar sayılı kararı ile hükümlünün hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin hükümlerin, 03.03.2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, yasaklanmış hakların iadesi yönündeki talep üzerine, Mahkemenin 14.03.2024 tarihli ek kararı ile yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de; 5352 sayılı Kanun'un 13/A maddesinde, "mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması" şartının bulunduğu, hükümlüye verilen bir kısım adli para cezalarından, 3.000,00 TL, 3.740,00 TL ve 6.000,00 TL'ye ilişkin infaz tarihlerinin 20.12.2022, 13.02.2023, 01.06.20 23... .08.2023 olduğu, Kanunda öngörülen 3 yıllık sürenin henüz tamamlanmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2010/701 Esas, 2012/240 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2026 tarihinde karar verildi.