Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1.Olay günü sanık ...'ın sevk ve idaresindeki 20... plakalı çekicide önleme araması kararına istinaden yapılan arama sonucunda araçta yüklü ev eşyaları arasına gizlenmiş halde 908 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği, olaydan sonra sanık ...'ın sigaraları tanımadığı bir kişiden satın aldığını ve kendisine ait olduğunu beyan ettiği, tüm dosya kapsamına göre sanık ...'ün suça konu eşyayı satın alan durumunda olması, karşısında sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde suça iştirak ettiklerine dair delil elde edilememesi gözetilerek, eylemin toplu kaçakçılık suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 4/2. maddesi gereği artırım yapılmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

2.Suça konu sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Katılan ... İdaresi lehine vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken hangi sanıktan tahsil edileceği hususunda tereddüt yaratacak şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.