İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların .. Devlet Hastanesi tarafından gerçekleştirilen 12.01.2009 tarihli ve 44 ihale onay belge sayılı 4 kalem tıbbi sarf malzemesi (Üroloji) işi alımına ilişkin yapılan açık ihalede gerçekçi bir piyasa araştırması yapılmaması, belirli firmalardan fiyat alınması, bu firmaların ihaleye girmeleri ve ihale üzerinde kalması ve rekabet koşullarının oluşmaması nedenleriyle malların rayiç bedelinden daha yüksek fiyatla satın alınması suretiyle kamu zararına sebebiyet verdiklerini, hastane ihtiyacı 4 kalem tıbbi sarf malzemesi (Üroloji) işi ihale ile alımında gerekli fiyat araştırmasını yapmadan belirli firmalardan yüksek fiyatla alım yapılarak kurum zararına sebebiyet verdiklerini, .. Devlet Hastanesi ihtiyacı olarak 4 kalem tıbbi sarf malzemesi (Üroloji) işi yapılan talebine istinaden malzemelerin 4734 sayılı yasanın 22/d maddesi gereğince doğrudan temin usulü ile alınmasına dair 12.01.2009 tarihli ve 44 sayılı onayın alındığını, yaklaşık maliyetin 3 firmadan alınan fiyatlara göre 7.200,00 TL olarak belirlendiğini, teknik şartnamalerin düzenlendiği ihale komisyonlarının oluşturulduğu incelenen belgelerden anlaşıldığını, alımı yapılan 4 kalem malzemenin teknik şartnamaleri ve diğer tanıtıcı özellikleri de yazılarak .., .. ve .. Ticaret Odası başkanlığından rayiç bedelin sorulduğunu, toplam 4,760,00 TL kurum zararına sebebiyet verildiğini, kamu zararının yanlış doğrudan temin usulünü seçen ve yaklaşık maliyet tespitinde yeterli ve gerekli araştırmayı yapmamak suretiyle 4,760,00 TL kurum zararının yasal faizi ile birlikte kusurlu olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile; fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla dava dilekçesindeki talebi 380,80 TL artırarak 5.140,80 TL'nin 01.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkillerinin kurum zararına sebebiyet vermediklerini, müfettiş raporlarının doğru olmadığını, giderilmesi gereken bir kurum zararının bulunmadığını, müvekkillerinin dava konusu kurum zararına sebebiyet vermediklerini ve zarardan sorumlu olmadıklarını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin 24.05.2016 tarihli, 2013/202 Esas ve 2016/264 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 5.140,80 TL'nin ödeme tarihi olan 01.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine karar verilmiştir.

. Bozma Kararı Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Dairenin 13.12.2018 tarihli, 2016/14155 Esas ve 2018/7953 Karar sayılı ilamıyla; ceza yargılaması sonucunun beklenilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; gerekli araştırma yapılmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, sadece firmalar ile bir meslek odasından alınan fiyatlarla yaklaşık maliyet belirlenmesinin hatalı olduğunu, ceza yargılamasında verilen kararın hukuk hakimini bağlamayacağını, hükme esas alınan son bilirkişi raporunun denetime açık olmadığını, ihale mevzuatına aykırı hareket edildiğinin açık olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kurum zararının ödetilmesine ilişkin tazminat istemidir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.