İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Antalya 1.İş Mahkemesi'nin 2013/784 Esas ve 2015/488 Karar sayılı dosyada mevcut taleple dava açıldığı ve davanın kabulüne karar verildiği, Mahkemenin kararının Yargıtay incelemesinden geçerek onandığı, ancak bahsi geçen dosyada davacının diğer taleplerinin kararda belirtildiği, ancak davaya konu emeklilik basamağının 19. basamak olarak düzeltilme isteğinin kabul edilmesine rağmen karar açıklanırken unutulduğu, kararın bu şekilde kesinleştiği, davacının 1479 sayılı Kanuna eklenen Geçici 9. madde gereğince basamak yükseltilmesi için yapılması gereken ilave 3 yıl prim ödeme gereğini yerine getirdiği ve basamak yükseltme dilekçesi de verdiği halde Bağ-Kur Genel Müdürlüğü'nün maaş bağlama talimatında basamağının 19 gözükmesine rağmen Kurumca halen 18. basamaktan ödeme yapıldığı, davacının sigortalılığının 4447 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.01.2000 tarihinden önce sigortalı olup da 01.01.2000 tarihinden sonra tahsis talebinde bulunanların yaşlılık aylıklarının ne şekilde hesaplanacağının 4447 sayılı Kanun'un 39. maddesiyle 1479 sayılı Kanuna eklenen ve 01.01.2000 tarihinden geçerli olan 11. maddenin (a) ve (b) bentlerinde gösterildiği, buna göre mülga 1479 sayılı Kanun'un Geçici 11. maddesine göre davacıya 01.01.2000 öncesi ve sonrası yaşlılık aylığının 19. basamak üzerinden bağlanması ve aksi yöndeki Kurum işleminin düzeltilmesi gerektiği, Antalya 1. İş Mahkemesi tarafından kabul edilmesine ve Yargıtay'ca talep konusu açıkça belirtilerek kararın onanmasına rağmen karardaki eksiklik nedeniyle sadece eksik yatan maaşların davacıya ödendiği, ancak katsayı değişikliği yapılmadığı, davacının halen eksik maaş aldığı iddiasıyla emekli maaşı bağlanma basamağının mülga 1479 sayılı Kanun'un Geçici 11. maddesine göre davacının 01.01.2000 öncesi ve sonrası yaşlılık aylığının 19. basamak üzerinden bağlanması gerektiğinin tespitine ve aksi yöndeki Kurum işleminin düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından 2...4 T.C. kimlik numaralı emeklinin dosyasında yapılan incelemede 20.04.1982 tarihi itibariyle 0...6 sicil numarası ile 6. basamaktan kayıt ve tescilinin yapıldığının tespit edildiği, Kurum tarafından uygulanmakta olan 14 79... sayılı Kanunlarının bazı maddelerinin değiştirilmesine ve bu Kanunlara ek ve geçici maddeler eklenmesini öngören 4447 sayılı Kanun'un 08.09.1999 tarihli ve 23810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, 4447 sayılı Kanun'un 32. maddesi ile 1479 sayılı Kanun'un "Gelir Basamaklarının Yükseltilmesi" başlıklı 52. maddesi değiştirilerek 01.10.1999 tarihi itibariyle yürürlüğe girdiği, buna göre ilk on bir basamakta basamak yükseltilmesi, her yıl talebi ve prim ödemeye bakılmaksızın on ikinci basamağa kadar Kurumca yapılacağı, on ikinci basamaktan itibaren basamak yükseltilmesi için sigortalının yazılı talepte bulunması ve talep tarihinden önceki ayın sonu itibariyle prim ve diğer borçlarını ödemiş olması şartı getirildiği, 30.08.1996 tarihli ve 4181 sayılı Kanunla getirilen haklardan yararlanmak suretiyle en fazla 12 basamak yükselten sigortalıların 4447 sayılı Kanunla değişik 1479 sayılı Kanun'un 52. maddesiyle getirilen basamak yükseltme şartlarına tabi olmayacaklarının, bu haktan yararlananların intibak ettirildikleri basamaklardan sonraki basamak yükseltme işlemleri hususunda bu uygulamaya ilişkin talep tarihlerinde geçerli olan basamak yükseltme hükümlerine tabi olacaklarının belirtildiği, tüm bu bilgiler doğrultusunda davacı emeklinin adına ilgili kanun hükümleri dikkate alındığında 4181 sayılı Kanun'un Geçici 9. maddesinden faydalandırılarak 01.06.1997 tarihinde 16. basamağa intibakı yapıldıktan sonra her yıl bir basamak yükseltme talepleri dikkate alınarak 01.06.1998 tarihinde 17. basamağa, 01.06.1999 tarihinde 18. basamağa yükseltikten sonra 31.05.2000 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunmasını nedeniyle bulunduğu basamakta bir tam yılı doldurmadığından 18. basamak üzerinden 01.06.2000 tarihinden tarafına yaşlılık aylığı bağlandığı, diğer taraftan Antalya 1. İş Mahkemesi'nin 2013/784 Esas ve 2015/488 sayılı Kararında basamak farkı nedeniyle oluşan fark aylıkların yasal faiziyle tahsiline hükmetmiş olup gerekli işlemlerin sonuçlandırıldığı, ancak ilgili kararda basamak düzeltmeye ilişkin hüküm bulunmadığından ve yukarıda açıklanan ilgili yasa maddeleri gereği ilgiliye halen 18. basamak üzerinden yaşlılık aylığı ödendiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından 23.09.2022 tarihli ve 2022/710 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararla davanın kabulü ile davacının tahsis talep tarihi olan 31.05.2000 tarihi itibariyle yaşlılık aylığının 19. gelir basamağı üzerinden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/710 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 18.10.2019 tarihli 2019/1995 Esas, 2019/1836 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2019 tarihli 2019/1995 Esas, 2019/1836 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuş ve Dairemizce 16.11.2021 tarihli ve 2019/6649 Esas, 2021/14319 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur: "...Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında, 'hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir', hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki davada, 19. basamaktan yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile basamak farkı nedeniyle oluşan fark aylıklarının yasal faiziyle tahsili istemine ilişkin açtığı davada verilen 16.09.2015 tarihli kararın kesinleştiği anlaşılan davacının, tahsis talep ettiği 31.05.2000 tarihi itibariyle emekli olduğu basamağın 19.basamak olarak tespitini talep ettiği anlaşılmakta ise de, mahkemece davacının aylığına esas basamak ile basamak seyrinin kesinleşen mahkeme kararı da dikkate alınarak, (01.06.1997 tarihinde 17. basamak şeklinde) hüküm fıkrasında gösterilmesi ve infaza elverişli şekilde karar tesisi gerekirken, yazılı şekilde infazı mümkün olmayacak şekilde “davacının 01.01.2000 öncesi ve sonrası yaşlılık aylığının 19. basamak üzerinden bağlanması gerektiğinin tespitine” dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...."

2.İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyularak yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının, 01.06.1997 tarihinde 17. basamak, 01.06.1998 tarihinde 18. basamak, 01.06.1999 tarihinde de 19. basamakta olduğunun, tahsis talep tarihini (31.05.2000) takip eden ay başı olan 01.06.2000 tarihi itibariyle 19. basamaktan yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle;

davacı hakkında yapılan Kurum işlemlerinde herhangi bir hatanın olmadığı, ayrıca alt sınır aylıklarının gözetildiğin bu nedenle hükme esas alınan raporun hatalı olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, yaşlılık aylığına esas basamağın tespitine ilişkindir.

1.Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.