11. Hukuk Dairesi 2025/6698 E. , 2026/563 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı davalı vekili ile ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan 31.12.2016 tarihinde satın aldığı otomobilin kısa süre içerisinde arıza uyarısı verdiğini, beş kez aynı arızadan servise müracaat edilmiş olmasına rağmen sorunun çözülmediğini, en son araçta turbo şarj ünitesi, EGR soğutucusu ve dizel partikül filtresinin değişmesi gerektiğinin söylendiğini, aracın yaşına ve niteliğine göre arızanın olağan dışı olduğunu, üretim hatası bulunduğunu ileri sürerek ayıplı olan malın misliyle değişimini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile 98.956,89 euronun fiili ödeme tarihindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının dava tarihinden itibaren döviz faizi uygulanarak davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; araçta üretim hatası bulunmadığını, süresinde ayıp ihbarı yapılmadığını, ortaya çıkan sorunların kullanımdan kaynaklandığını, servise her müracaatın arızayla ilgili olmadığını, bazı müracaatların bakıma ilişkin bulunduğunu, Mahkemece aksi kanaate ulaşılırsa sözleşmeden dönme nedeniyle dava konusu aracın rayiç değeri hesaplanıp fatura tutarından düşülerek karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince, dava konusu faturanın 98.956,89 euro için düzenlendiği, kur olarak 3,70161 TL'nin alındığı, TL karşılığı toplam KDV'li tutarın 366.299,52 TL olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 215/2-a hükmü ve 385 numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği dikkate alındığında söz konusu faturanın yabancı para faturası olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 99. maddesine göre konusu para olan borçların Türk parası ile ödeneceği, Ülke parası dışında başka bir para ile ödemesi kararlaştırılmışsa sözleşmede aynen ödeme veya bu anlama gelen bir ifade bulunmadıkça borcun Türk lirasıyla da ödenebileceği, dolayısıyla yabancı para cinsinden bir alacağın ödemesinin Türk lirası olarak yapılmış olmasının alacağın yabancı para alacağı olmadığı sonucunu doğurmayacağı, TBK'nın 99. maddesinin borçluya, sözleşmede aksi bir hüküm yoksa aynen ödeme dışında Türk lirası karşılığının ödemesini de olanak olarak tanıdığı, Kanunun vermiş olduğu bu yasal olanağı kullanılmış olması dolayısıyla yabancı para olan alacağın Türk parası olarak değerlendirilmesinin doğru olmayacağı, araç bedelinin yabancı para cinsi üzerinden kararlaştırılmış olduğu, aksi durumda faturada döviz kaydının yer almayacağı gerekçesiyle eski hükümde direnilmesine, bu çerçevede davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili ve ihbar olunan vekilince temyiz edilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, ayıplı satıma dayalı bedel iadesi istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.İhbar olunan ... Otomotiv Pazarlama ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de ... Oto. Paz. ve Tic. A.Ş. karar başlığında ihbar olunan sıfatı ile gösterilmiş olup, hüküm de usul ve yasaya uygun olarak sadece davalı şirket aleyhine kurularak, ihbar olunan aleyhine herhangi bir hüküm tesis edilmemiştir. O halde ... Oto. Paz. ve Tic. A.Ş.'nin hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/5 hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararında bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
V. SONUÇ:
Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan ... Oto. Paz. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 ve 373/5 hükümleri uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ihbar olunana iadesine, 29.01.2026 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
