Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

A. Söke 2.

Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 tarihli ve 2012/31 Esas, 2013/37 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.10.2014 tarihli ve 2014/2465 Esas, 2014/4738 Karar sayılı ilâmı ile "suçların vasfı ve yargılama giderleri" yönlerinden verilen bozma ilamı üzerine, Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli ve 2014/220 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilmesi üzerine, Dairemizin bozma ilamında isabetsizlik görülmemesi nedeniyle dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2023 tarihli ve 2021/1-115 Esas, 2023/594 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının kaldırılmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Söke 2.

Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli ve 2024/73 Esas, 2024/133 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53/1 ve sanık ... hakkında 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'in cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

1.Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hatalı ve gerekçesinin yasaya aykırı olduğuna, sanıkların diğer sanıkları azmettirdiğine dair somut, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, aksi kabul halinde sanıklar lehine haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, gerekçeye, dava zamanaşımının dolduğuna ilişkindir.

2.Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, teşdiden ceza tayinine, takdiri indirim hükümlerinin sanık lehine uygulanması gerektiğine ve gerekçeye ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemin sanıklar ... ve ...'in azmettirmesi ile sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların eylemlerine uyan suç vasıflarının kabulünde ve yaptırımların buna göre gerekçeleri gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, dava zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli ve 2024/73 Esas, 2024/133 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde karar verildi.