Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markada özel yazım karakteriyle birlikte “....” ibaresinin markanın esas unsuru olduğu, taraf markalarında ortak geçen “...” ibaresinin markasal hüviyette soyut ayırt ediciliği düşük ise de uyuşmazlık konusu 14, 16, 18... . sınıflara giren emtialar açısından somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, somut uyuşmazlıkta, dava konusu markanın, davalı şirkete ait 2018/... sayılı ve 2018/... sayılı markalarından görsel açıdan yeterli derecede farklılaştığı, dava konusu markanın esas unsuru olduğu tespit edilen “....” ibaresinin yazım stilindeki farklılıkların dava konusu markayı, kısmi red kararına mesnet 2019/... sayılı markadan farklılaştırmaya yetmediği, taraf markalarında ortak olan “....” kısaltmasının markasal hüviyette soyut ayırt ediciliğinin çok düşük olduğu, ancak tescilli olduğu 14, 18... . sınıflara giren emtialar açısından somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, davalı şahsın markasının halen korunuyor olduğu gözetildiğinde, davacının markasında geçen “....” kısaltmasının farklı/özel bir yazım stilinde yazılmış olmasının, yerleşik içtihatlarda ifadesini bulan “bazı tedbirler almak ve ilaveler yapmak...” şartı ile örtüşmediği, kısmi redde mesnet markalardan sadece ... görselli marka açısından somut uyuşmazlıkta karşılaştırılan markalar arasında görsel bir yakınlaşma olduğu, kısmi redde mesnet diğer markalar açısından ise görsel açıdan böyle bir yakınlaşmadan bahsedilemeyeceği, karşılaştırılan markaların fonetik açıdan birbirlerine yakın olduğu, markalarda geçen kelimelerin, sıklıkla kullanılan anlamları nedeniyle tüketici zihninde ilk anda farklı algı uyandırmadığı, somut olayda, karşılaştırılan markaların işitsel ve anlamsal/kavramsal açılardan benzer olduğu, görsel açıdan ise kısmi redde mesnet alınan markalardan sadece 2019 ... sayılı markanın dava konusu edilen markaya benzediği, davacının markasının kapsamına alınmak istenilen ve emtia ayniyeti/türdeşliği/benzerliği şartlarına uyduğu tespit edilen, 14, 18... . sınıflara giren ürünlerin hitap ettiği ortalama tüketici/alıcı kitlesinin bilinç/dikkat/özen seviyesinin yüksek ise de, davacının dava dosyasına sunduğu beyanlarından, davacının ürünlerinin 4-14 yaş grubundaki küçüklere hitap ettiği anlaşıldığından, bu genellemenin somut uyuşmazlık açısından önem arz edemeyeceği, somut olayda; davacının markasının kısmen reddedildiği tüm emtia açısından, emtia ayniyeti/benzerliği/türdeşliği şartının gerçekleştiği, bu ürünlerde “...” ve “...” ibarelerinin markasal hüviyette farklı firmalar/tacirler tarafından kullanılması halinde alıcıların söz konusu ürünlerin aynı şirketten veya ekonomik olarak bağlantılı şirketlerden/işletmelerden geldiği düşüncesine kapılma tehlikesi ve karıştırma ihtimali oluşacağı, davacının “gerçek hak sahipliği” iddialarının, davacının dava konusu edilen markasının kısmen reddedildiği emtialar yönünden tescilini etkilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ".... ...!" ibareli dava konusu başvurusu ile davalı şirketin "..." ve davalı şahsın "..." ibareli redde mesnet markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, zira dava konusu markanın davalı taraf markalarının esas unsurları olan ibarelerden oluştuğu, söz konusu ibarelerin ayırt ediciliğinin düşük kabul edilmesi halinde dahi, başvuruda ayırt ediciliği sağlayacak herhangi bir unsura yer verilmediği, başvuru kapsamından çıkartılan mallar yönünden de emtia benzerliğinin gerçekleştiği, bu hali ile başvuruyu gören tüketicilerin bunun davalıların mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı davanın, marka başvurusunun kısmen reddine ilişkin YİDK kararının iptali talebine ilişkin olduğu gözetildiğinde, davacının gerçek hak sahipliği ve redde mesnet markaların kötüniyetli tescil ettirildiği iddialarının bu davada değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.12.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.