Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği görüşüldü;

Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Bozma öncesi kurulan 09.07.2015 tarihli hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmeyip katılan vekili tarafından da temyiz edilmesi nedeniyle tebliğnamedeki yargılama gideri bakımından düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmesine rağmen hüküm fıkrasının 8. bendinde; adli para cezasına mahkum edilmiş sanık hakkında uygulama yeri olmayan aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 8. bendinin hükümden çıkartılması suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

15.01.2026 tarihinde karar verildi.