Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2024/2998 Esas, 2024/6838 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, kanun yararına bozma nedeniyle sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2017 tarihli ve 2015/354 Esas, 2017/141 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği 06.07.2017 ile Özel Dairenin bu hükmün kanun yararına bozulmasına karar verdiği 20.05.2024 tarihleri arasında; yine sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 2 53... . maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/21. maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu ve uzlaşmanın sağlanamadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olduğu, Mahkemece bozma kararının gereğinin yerine getirildiği, kararda bu yönden herhangi bir isabetsizlik görülmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmediğinden hükmün, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2026 tarihinde karar verildi.