Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; .. ili, .. ilçesi, .. köyü 984 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin maliki olduğu dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirmesi gerektiğini, buna göre bedelinin tespit edilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda objektif değer artırıcı unsur olarak kabul edilen raporda yazılı taşınmazın özellikleri, kapitalizasyon faizinin belirlenmesine esas unsurlar olduğu gözetilmeden, bilimsel yolla elde edilen bedele, ayrıca %85 objektif değer artırıcı unsur sebebiyle ilave yapılarak kamulaştırma bedelinin fazla artırıldığını, ağaç bedellerinin fahiş hesaplandığını, Yargıtay kararları gereği münavebeye esas alınan ürünlerin ortalama verimlerinin dikkate alınması gerektiği, ancak bilirkişi raporunda ürünlerin en yüksek verimlerinin esas alınarak tespit yapıldığını, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede sulu ve kuru arazide hangi ürünlerin ekilebileceğinin, bunların yıllara göre dekara ortalama verim miktarlarının, ürünlerin sulanıp sulanmadığını, sulanıyorsa nereden ve nasıl sulandığının tutanağa eklenmesi gerektiğini, ancak bilirkişi raporunun bu hususlar gözetilmeden karara esas alındığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın uygulama imar planı içerisinde bulunmadığı gibi 1/25000 ölçekli ... Planında .. Marmara Otoyolunda kaldığı, tarla vasfında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı dolayısıyla arsa vasfında değerlendirilemeyeceği, buna göre hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre -istinafa gelenin sıfatına göre- kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, dava konusu taşınmazın ifrazı ile oluşan arta kalan kısmın şekli ve yüz ölçümü göz önüne alındığında değer azalışı oluşmayacağı, bilirkişi heyetince bu kısma yönelik değer azalışı oluşmadığı yönündeki tespitin de doğru olduğu, aynı bölgeden 946 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Dairelerinin 2022/257 Esas sayılı dosyasında %165 objektif değer artışının uygun görüldüğü, taşınmazın %4 kapitalizasyon faizi ve %165 değer artışı ile m² birim fiyatının 180,00 TL olarak belirlendiği ve kararın Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2023/4464 Esas, 2023/9880 Karar sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, belirlenen kamulaştırma bedelinin davacı idare lehine olduğu kanaatine varıldığı, ancak dava konusu taşınmaz yönünden Körfez 1. Aliye Hukuk Mahkemesinin 2017/384 Esas sayılı dosyasında acele el konulmasına karar verildiği, acele el koyma bedeli olarak tespit edilen 98.379,86 TL'nin depo edildiği (bilirkişi raporuna göre tespit edilen 99.099,86 TL acele el koyma bedelinden acele el koyma dosyasında depo edilen 98.379,86 TL'nin mahsubu ile eksik depo edilen 720 TL'nin 03/07/2020 tarihinde depo edildiği dikkate alınarak) anlaşıldığından, kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen 98.373,17 TL'nin acele el koyma kararıyla birlikte ödendiğinden, eldeki dava açısından ödenecek bir bedel olmadığı anlaşılmakla, dava tarihi olan 02.08.2019 tarihinden karar tarihi olan 04.10.2023 tarihine kadar faiz işletilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle;

istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.