Esas No
E. 2021/1570
Karar No
K. 2021/1570
Karar Tarihi
Karar Sonucu
KABULÜNE
T. C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23.

HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2021/1570 - 2026/520 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2019

ESAS-KARAR NUMARASI : 2016/871E., 2019/947K.

DAVA: Alacak
KARAR TARİHİ: 04/03/2026
YAZIM TARİHİ: 04/03/2026

Davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili özetle: Müvekkili idarenin Milas - Bodrum Havalimanı temizlik işlerini davalı firmalar tarafından yürütüldüğünü, davalılar bünyesinde Milas - Bodrum Havalimanında çalışmakta iken iş akitlerine son verildiği iddiasıyla bir kısım işçi tarafından müvekkili kurum aleyhine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, UBGT ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsili istemiyle dava açıldığını, dava sonucu kararın kesinleşmesi ile İdare tarafından 23.01.2014 tarihinde İstanbul Anadolu Adliyesi 24. İcra Müdürlüğü 2013/24383 sayılı dosyasına 24.500,00 TL ödeme yapıldığını, davalılarla imzalanan sözleşmelerde DHMİ'nin sorumlu olmayacağı yönünde hükümler bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 24.500,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılara dava dilekçesi tebliğ olunmasına rağmen, davaya cevap vermemişledir.

İlk derece mahkemesince "...Taraflar arasında imzalanan sözleşmelerde yüklenicinin çalıştıracağı işçi ile ilgili İş Kanunu ve diğer mevzuattan doğan sorumluluklarının yükleniciye ait olduğu düzenlenmiştir. Bu halde davacı tarafından işçiye yapılan ödemenin davalılara kendi sorumlu olduğu miktarla sınırlı olarak rücu edilebileceğinin kabulü gerekir.

Bilirkişi raporu ile işçiye yapılan ödemenin ne kadarından hangi davalının sorumlu olduğu belirlenmiş rapor hüküm kurmaya ve denetime elverişli görülmüştür. Davacı davalıların müşterek ve müteselsil sorumluluğuna dayanmış ise de davalıların müşterek ve müteselsil sorumluğuna gidilemez. Davalıların işçinin kendi bünyelerinde çalıştığı dönemle ve bilirkişi raporunda yapılan hesapla sınırlı olarak sorumluluklarına hükmetmek gerekmiştir. Bu nedenle davalıların alacağın tümünden müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına yönelik fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dava sözleşmeden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, rücu hakkı, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelik tazminat niteliğinde bir talep hakkı olduğundan ve davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren taraflar tacir olmakla avans faizi hükmedilmesi gerekmiş, aşağıdaki şekilde davanın kısmen kabulüne..." karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Davalılar ile imzalanan muhtelif tarihli sözleşme eklerinde yer alan teknik şartnamelerin 5.1 maddesinde, özel şartnamelerin 8.1.2, veya 7.10 maddelerinde, "Yüklenicinin istihdam ettiği işçilerin; İş Kanunu, SSK Mevzuatı ve diğer kanun ve mevzuatlarla belirlenen uygulamalar, hak ve alacaklar bakımından muhatabı da sorumlusu da Yüklenicidir. Yüklenici tarafından istihdam edilen işçilere ilişkin herhangi bir sorumluluk DHMİ’ne yüklenemez. Yüklenicinin istihdam ettiği işçilerin İş Kanunu, SSK mevzuatı ve diğer kanun ve mevzuatlarda belirlenen tüm hak ve alacakları, Yüklenici tarafından karşılanır. DHMİ bu gibi konularda sorumlu sayılmayacaktır." düzenlemesinin bulunduğunu, müvekkilinin sözleşme hükümleri ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı gereği rücuya hak kazandığını, ilk derece mahkemesinin kararına dayanak bilirkişi raporunda davanın sadece son firmaya ihbar edilmesi nedeniyle müvekkili tarafından dava dışı işçiye yapılan yargılama gideri, vekalet ücreti ve faiz ödemelerin rücu edilecek tutarlara dahil edilmemiş olduğundan hukuka aykırı olduğunu, işçiye çalıştıran yüklenicilerden ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunan müvekkilinin ödemiş olduğu miktarın tamamı için davalıların sorumluluklarının hesaplanması gerektiğini, asıl iş verenin iş mahkemesi ilamı gereğince işçilik alacaklarını iş akdinin sona erdiği tarihteki ücret üzerinden ödemekte olup iş mahkemesi ilamındaki usul ve hesaplamalar doğrultusunda alt işverenlerden rücu isteminde bulunabileceğini, davalılar bünyesinde çalışmakta iken iş akdine son verilen dava dışı işçiye yapılan ödemelerin rücu edilmesi talebiyle açtıkları davada kısmen kabul kararı verildiğini, ayrıca müşterek ve müteselsil ödeme taleplerinin kabul edilmeyerek her şirketin kendi döneminden sorumlu tutulduğunu ve her şirket için reddedilen tutar üzerinden genel müdürlükleri aleyhine vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, dava dışı işçilere ödenen işçilik alacaklarının, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmelerine dayalı olarak rücuen tahsili taleplidir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1.b.1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:

1.) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK m. 353/1.b.1 gereğince esastan reddine,

2.) Alınması gereken 732 TL istinaf karar harcının peşin alınan 1.275,10 TL harçtan düşümü ile kalan 543,10 TL harcın davacıya iadesine.

3.) İstinaf kanun yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan avansın karar kesinleştiğinde gideri içerisinden karşılanarak iadesine,

4.) HMK m. 359/4 gereğince kararın tebliği, harç tahsil müzekkeresi yazılması ve gider avansı iadesi işlemleri ile m. 302/5 gereğince kesinleşme kaydı ve kesinleşme kaydı yapılan kararların yerine getirilmesi için gerekli bildirimlerin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK m. 362/1.a gereğince miktar itibari ile KESİN olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04/03/2026

Başkan Üye Üye Katip

Karar Etiketleri
KABULÜNE YARGITAYKARARI
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog