Yargıtay

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ile sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, olay günü uyuşturucu madde etkisinin altında kalındığına, kararın hukuka aykırı olduğuna, suçun manevi unsurunun tartışılmadığına, kast öğesinin her suçun yasal unsuru olduğuna, suçun manevi unsurunun varlığı konusundaki şüphe giderilmeden sonuca gidilemeyeceğine, suça konu eşyanın maddi değerinin bulunmaması nedeniyle hırsızlık suçunun oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine; katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekil ile temsil edilen katılan lehine bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile müdafii, sanık ... müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1-h maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına; "Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16.000,00 TL maktu vekâlet ücretinin (Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2019/593 Esas, 2020/376 Karar sayılı ilâmında katılan kurum lehine hükmedilen vekâlet ücreti-3.400,00 TL- yönünden tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) sanıklardan alınarak katılan kuruma verilmesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.