11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/12/2013 gün ve 2013/115-2013/731 sayılı kararı onayan Daire'nin 04/02/2015 gün ve 2015/578-2015/1236 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil edip, geri ödemediğini, bunun üzerine müvekkilince davalı aleyhine Hamburg Eyalet Mahkemesi’nde alacak davası açıldığını, açılan bu davada verilen 20.400,55 Euro ana paranın 27.05.1999 tarihinden itibaren %4 faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesine dair karar ile 1.161,34 Euro mahkeme masrafının 07.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek faiz oranına ek olarak %5 faiziyle davalı şirketten tahsiline dair kararın davalı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini ancak davalı tarafça temyiz edilmediğinden kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan mahkemece verilen kararın tanıma ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, MÖHUK'ın 38. maddesi uyarınca tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Federal Almanya Cumhuriyeti Hamburg Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin 3327 O 337/07 numaralı 17.08.2007 tarihli kararın tenfizine karar verilmiş, davacı vekilinin tavzih talebi üzerine, davanın kabulüne karar verildiği halde yargılama masrafları ile ilgili bir hüküm oluşturulmadığı ve yabancı mahkeme kararının dosya numarasının da yanlış yazıldığı gerekçesiyle, tavzih talebinin kabulü ile, "Almanya Federal Cumhuriyeti Hamburg Eyalet (Asliye Hukuk Mahkemesi) 27. Hukuk Dairesi'nin 327 O 333/07 numaralı 17/08/2007 tarihli kararının ve yargılama masraflarına dair masraf tespit kararının tenfizine şeklinde düzeltilmesine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.