2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek eş tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadın eşin ailesinin, kocaya fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-karşı davacı kadın eşin de bu olaya tepkisiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2.Toplanan delillerden, davacı-karşı davalı erkek eşin, davalı-karşı davacı kadın eşin ailesi tarafından fiziksel şiddete uğradığı ve kadın eşin bu olaya tepkisiz kaldığı anlaşılmaktadır. Kusurlu kadın eş ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamamıştır. Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı birleşen tedbir nafakası davasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.