11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2014 tarih ve 2014/83-2014/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı T..P..E.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘A... C...+şekil’ ibaresinin tescili için T..P..E..’ye başvuruda bulunduğunu, T..P..E..’nin bu başvuruyu "A...+şekil", "A... S.. Ürünleri" ve "A..." ibareli markaları mesnet göstererek KHK'nın 7/1-b gereğince reddettiğini, oysa başvurunun bu markalar ile aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı gibi, başvuru kapsamındaki malların da aynı veya aynı tür kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, kurum kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı T..P..E.. vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını, reddedilen başvuru kapsamındaki mallarında aynı veya aynı tür bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, marka başvurusunda yer alan "A... C...+şekil" unsurlarından sadece "A..." ibaresinin redde mesnet markalarda yer aldığı, "c... ve şekil" unsurlarının önceki markalarda bulunmadığı, ortak bulunan "A..." ibaresinin tüm bir ülke coğrafyasının önemli bir bölümünün adı ve markasal ayırt edicilik bakımından oldukça zayıf bir kelime olduğu, zayıf unsura (A.....) ilave edilen şeklin genel izlenimde önemli bir yer tutması vakıasını göz ardı eden YİDK kararında isabet bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve kurum kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı T..P..E.. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut uyuşmazlığa konu işaretler bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluşmamasına göre, davalı T.. P.. E... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.