17. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık Enver'in süresinde temyiz dilekçesi verdiği, temyiz harcı yatırılmadığından 04.08.2011 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddedildiği, sanığın 05.08.2011 tarihinde bu kararı da temyiz ettiği, ilk kararda temyiz harcı yatırılmadığı takdirde kararın kesinleşeceğinin bildirilmediği gibi sanığa bu harcı yatırması konusunda bildirimde bulunulmadığı, daha sonradan da Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcı ile ilgili düzenlemeyi iptal ettiğinin anlaşılması karşısında 05.08.2011 tarihli red kararı kaldırılarak; temyizin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; I-Sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde: 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı sanık hakkında tayin edilen 2.000 TL ile suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ... ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları ile suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde; Sanık ve suça sürüklenen çocuğun birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamaıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;