Davacı Azmi vekili tarafından, davalı İçişleri Bakanlığı aleyhine 12.05.2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.12.2005 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Tazminat istemine neden olan trafik kazası sonucunda davacı %100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş ve sürekli bakıma muhtaç duruma düşmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sürekli iş göremezlik zararı 118.428.812.468 TL, bakıcı gideri ise 187.626.812.468 TL olarak belirlenmiştir.

Zararlandırıcı olay sonucunda başkasının bakım ve yardımına muhtaç olunması nedeniyle maddi zarara dahil bulunan bakıcı ücretinin belirlenmesinde; bakıma muhtaç davacının aile birliği içinde kendisine baktırmada şayet evli ise eşinin yardımından yararlanmasının Medeni Kanun'un 151. (4721 sayılı Yeni Türk Medeni Kanunu'nun 185.) maddesinde öngörülen müzaharet (yardım) yükümünün bulunması ve yine başkasının bakımına muhtaç davacının her halde gelirinden bakım için bir miktar pay ayırması gerekeceğine ilişkin olgular gözönünde tutulmalı ve hesap edilen bakıcı zararından Borçlar Kanunu'nun 43-44. maddeleri uyarınca bir miktar indirim yapılmalıdır. Davaya konu olayda, bunun %50 oranında yapılması dosya kapsamına uygun düşmektedir. Mahkemece, açıklanan bu yönün gözetilmemesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle (BOZULMASINA), diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, 13.03.2007 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden bozma kararına katılamıyorum. Mehmet Uyumaz Üye