Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 25.09.2003 tarihinde düzenlenen ilk kira sözleşmesinde aylık kira bedeli 240.- YTL olarak belirlenip her ayın 25'inden 25'ine peşin ödeneceği ve kira bedelinin her yıl DİE'ye göre artırılacağı kararlaştırılmış, sözleşmenin 3. maddesinde de muacceliyet koşulu düzenlenmiştir. Yine taraflar arasında 25.09.2004 tarihinde düzenlenen 2. kira sözleşmesinde ise aylık kira bedeli 300.- YTL olarak belirlenip, her ayın ilk beş günü peşin ödeneceği ve kira bedeline yıllık %40 artış yapılacağı kararlaştırılmış, sözleşmenin 19. maddesinde de muacceliyet koşulu düzenlenmiştir. Davacı, 04.10.2005 tarihinde keşide ettiği ihtarında 25.09.2004 tarihli sözleşmeye dayanarak 25.09.2005 tarihinde başlayan yeni dönemde kiranın %40 artışla 420.- YTL olduğunu, ödenmediğinden kalan kiraların da muaccel olduğunu belirterek otuz günlük sürede toplam 5.040.- YTL'nin ödenmesini istemiş, bu ihtarın 06.10.2005 tarihinde tebliğine rağmen verilen sürede ödeme olmadığından davalının temerrüt nedeniyle tahliyesini talep etmiştir.

Davalı ise, 6570 sayılı Yasa'nın 9. maddesi gereği 2. sözleşmenin geçersiz olduğunu, ilk sözleşmeye göre de DİE'ye göre artırımlı olarak süresinde kira parasını ödediğini belirterek, davanın reddini istemiş, mahkemece de 2. sözleşmenin 6570 sayılı Yasa'nın 9. maddesi kapsamında geçersiz olduğu, ilk sözleşmeye göre de kira parası süresinde yattığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan 25.09.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin bitiminden sonra düzenlenen 25.09.2004 tarihli yeni sözleşme geçerli olup, tarafları bağlar. 6570 sayılı Yasa'nın 9. maddesi "kira sözleşmelerinde kira bedellerinin tayinine müteallik hususlar müstesna olmak üzere kiracı aleyhine değişiklik yapılamaz" hükmünü içermektedir. Taraflara 25.09.2005 tarihinde yapılan ikinci sözleşmede yapılan değişiklikler tamamen kira bedelinin belirlenmesine yöneliktir. Sözleşmede kararlaştırılan artış ve muacceliyet koşuluna yer verilmiş olması kiracı aleyhine değişiklik olarak değerlendirilemez. Zira bu hususlar tamamen yeni dönemde kira bedelinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Nitekim YHGK'nın 13.12.2000 gün ve 2000/6-1807-1792 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Dosya içeriğine göre davalı tarafından sunulan ödeme belgelerinin incelenmesinde ihtara konu 2005 Eylül ayı için 26.09.2005 tarihinde 340.- YTL, 05.10.2005 tarihinde ise 340.- YTL ödemede bulunduğu anlaşılmıştır. 25.09.2005 başlangıç tarihli sözleşmede aylık kira 300.- YTL ve artış oranı da %40 olarak kararlaşJ tırılmıştır.

Uyuşmazlığın geçerli olan 25.09.2005 tarihli sözleşmeye göre çözümlenmesi gerekmekte olup, sözleşmenin 19. maddesine göre de muacj celiyet koşulu gerçekleşmiştir. Bu durumda, mahkemece noksan ödeme ne! deniyle muacceliyet koşulu gereği diğer ayların kira paralan da istenebilir hale geldiğinden ve böylece temerrüt olgusu gerçekleştiğinden istemin kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir. Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nın 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halindî peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.